Teleurstelling, verbazing, boosheid, machteloosheid volgen elkaar in hoog tempo op. De grond zakt bijna weg onder onze voeten. Net nu we voor het kantoorgebouw staan waar onze voorkeur naar uitgaat. Nog even een 2de maal kijken om zeker te zijn. De keuze is lastig genoeg. Maar nu heeft het nauwelijks zin meer. De kans dat de verkoop doorgaat is zodanig verkleind, dat we alle voorbereiding stil moeten zetten. We kijken elkaar aan en voelen ons verslagen.

Diep ademhalen, toch nog even naar binnen. Alsof de duvel ermee speelt, valt de ruimte nu tegen. Of ligt het aan onze mineurstemming? We laten het maar even voor wat het is. Zoeken troost in troostvoer, grommen en foeteren op de makelaars, de koper en zijn tussenpersoon. Het enige wat we kunnen, is akkoord gaan met verlenging, maar daar 2 weken van maken en gelijk een extra opleverweek afdwingen. Waarschijnlijk boeit het de koper en consorten niks, want die drang van hen om per se voor 1 juli de overdracht te willen, is vervallen met de melding vanuit Den Haag dat de overdrachtsbelasting niet weer wordt verhoogd naar 6%. Ze hebben alle tijd. Als verkoper kun je niets uitrichten, geniet je geen enkele bescherming meer. Huis is al die tijd van de markt en een vergoeding voor de geleden schade krijg je niet. Alle bescherming gaat naar de kopers. Zo is de huidige markt, de huidige maatschappij.

We zitten in een draaikolk van gevoelens. Pas na enige dagen zakt het weg en komt er een gelaten rust. Afwachten! Meer kunnen we niet. Een heel klein sprankje hoop hebben, maar vooral niet meer dan dat. De teleurstelling als het echt niet doorgaat is er waarschijnlijk niet minder om.

Tot je er aan begint. Niet al te veel nadenken is schier onmogelijk. Overal hangt een herinnering aan. Stoer roepen we "het is maar papier/materie", maar op het moment dat iets weg moet, is het veel meer dan dat. Er hangt een heel leven aan, lijkt het wel. Het is een stukje van jezelf geworden. En wie gooit er nou stukjes van zichzelf weg?

Ineens begrijpen we die oude man, laatst bij de opslag. Dozen vol sjouwde hij naar zijn gehuurde kubieke meters droge opslagruimte. Hij verhuist waarschijnlijk naar een kleiner pand. Misschien wel het bejaardenhuis. Waarom dan nog spullen opslaan? De kans er ooit nog wat mee te doen is klein. Maar hij kan vast geen afscheid nemen van al zijn spulletjes. Verzameld en gekoesterd in een heel mensenleven. Elk onderdeel een herinnering die levendiger wordt naarmate hij er langer naar kijkt. Gauw wegstoppen in een doos en alle dozen naar de opslag. Daar staat het veilig. Daar kan hij er nog bij. "Laat mijn nabestaanden het maar weggooien", denkt hij misschien. Dat is voor hem een stuk eenvoudiger dan nu zelf naar de stort rijden in plaats van naar de opslag.

We begrijpen het. We hebben zelf moeite met weggooien. En dan zijn we alleen nog maar met de administratiekast bezig! Papieren met lettertjes en cijfertjes. Sommige papieren 'moeten' nog een aantal jaar bewaard. Bijvoorbeeld voor de belastingdienst die nog, naar een jaar of 5 in het verleden, een onderzoek kan uitvoeren. Of langer omdat ze te maken hebben met een eigen zaak. Maar ook papieren van ver voor die wettelijke termijnen zijn er nog. Waarom? Wat moet je er mee? Het zijn herinneringen, stukjes van onszelf.

We beginnen met de echt simpele dingen. Handleidingen van apparaten die al jaren geleden zijn vergaan. Als je de ruimte hebt, ga je niet geregeld even door de stapel. Wel nee, je propt er de nieuwe bij. Zo, dat ruimt op! Door met de verzekeringspapieren, de belastingpapieren, de werkgeverspapieren, de rekeningen, de bonnen van Joost mag weten welke bussen verf ooit gekocht. "Die schoolboeken van het jaar nul? Doe ik er nog wat mee? Ga ik er nog wat mee doen?" Ik aarzel maar smijt ze dan resoluut de bak met oud papier in. Het moet weg. Ik heb er niets meer aan.

Al dit weggooien en opruimen zou een mens toch goed moeten doen? Leegmaken van de kast is toch ook leegmaken van je hoofd? Dat hoor je op tv de goeroes altijd beweren. Maar wij worden op een bepaalde manier treurig. Zoveel jaar trekt voorbij. Realisatie dat we oud zijn? Oud? Net op de helft van ons leven, denk ik. Ik weet niet wat het is. Het zal bij het proces horen. Nu even melancholisch en straks beginnen aan een nieuwe, frisse etappe. Hoe filosofisch!

Zo voelen wij ons op dit moment. We weten dat het een drukte van belang wordt, maar nu kunnen we niet veel doen. Voorbereiden op wat komen gaat, maar concrete afspraken maken, is te vroeg. Een huis verkopen gaat onder voorbehoud van financiering. In de huidige kopersmarkt heb je als verkoper al niks in te brengen, en invloed uitoefenen op het verkrijgen van een financiering is helemaal onmogelijk. Wachten, wachten en nog eens wachten.

En als het dan gelukt is, de bankgarantie is binnen, dan moeten we heel hard gaan werken om tijdig een leeg huis op te leveren. Spullen voor de boot, spullen voor de opslag, spullen voor de verkoop/weggeef en spullen voor kantoor. We bereiden voor wat kan. Rondkijken naar kantoorruimtes. Rondkijken naar opslagruimtes. Stickeren van meubels zodat we een idee hebben waar wat heen moet. We willen aan de slag! Spullen sjouwen, spullen verkopen, spullen weggooien… "Nee!" roept de ratio. Er is nog steeds een kans dat het hele feest niet doorgaat omdat de koper geen financiering krijgt. We hebben het al meegemaakt. Zeer frustrerend!

Dus blijven we voorzichtig. We maken een lijstje met mogelijkheden. We lopen nog eens langs alle inboedel. Kijken elkaar weer aan met een blik van "pfff….kan die storm niet gewoon beginnen?" We hebben de blues. Die stilte voor de storm….aan ons niet besteed.

Gedachtespinsels

Al sinds ik Henk ken, antwoordt hij regelmatig met "van alles en nog wat en een beetje". Vooral als ik vraag "waar denk je aan?" of een variatie daarop. Het is misschien ook wel de foutste vraag die je kan stellen aan je partner. Niet altijd wil iemand steeds maar weer gedachtespinsels delen. Wie weet is daardoor het antwoord van Henk ontstaan. Zou zomaar kunnen. Ik heb het overgenomen. Best makkelijk zo'n vast antwoord als je zelf even helemaal niet weet wat er allemaal in je hoofd omgaat. En neem je het een beetje meer letterlijk dan is het prima bruikbaar om mee aan te geven waar een blog over gaat.

Divers

Op 'Webkoppel schrijft' ga je vanaf nu een diversiteit aan artikelen vinden. Niet alleen inhoudelijk gericht op ons werk. Maar bijvoorbeeld ook gericht op de veranderingen in ons leven. We staan op een keerpunt. Van woonhuis naar woonzeilboot. Van werken vanuit huis naar werken vanuit een eigen kantoor. Ik heb er vast een column over geschreven en er volgen er meer.

Vraag me niet met welke regelmaat. Ik beloof niet meer elke week of elke 2 weken of maandelijks. Volg de Webkoppeltwitter en je weet wanneer er nieuws is. Tot lezens!

Huis verkocht

Allebei hebben we een lichte vorm van koudwatervrees. Nu de kans dat ons huis verkocht is groter wordt, beginnen bij ons de bibbers. Ineens zijn er allemaal vragen in mijn hoofd die ik jaren geleden al heb beantwoord, maar nu ineens niet meer zeker weet. "Redden we het wel op zo'n klein bootje?" "Gaat de beperking in ruimte me niet tegenstaan?" Waar moeten we al onze spullen laten?" "Doen we hier wel goed aan?" "Hadden we niet toch ……?" Het is volkomen zinloos om ook maar een van die vragen te gaan beantwoorden. Ruim 3 jaar geleden is de kogel door de kerk gegaan. Het point of no return is allang gepasseerd. Nu alles terugdraaien is geen optie. Een half jaar geleden hebben we een serieus gesprek gehad over de mogelijkheid om het huis uit de verkoop te halen en de boot in de verkoop te zetten. We waren en zijn eenduidig in ons antwoord: nee! Dit is wat we nu willen. Met alle risico's die erbij horen. Blijken we het op termijn niet naar ons zin te hebben, dan gaan we dat dan oplossen. Nu gaan we voor wonen op de boot. Wél met een kantoorruimte ergens in de buurt. Dat hebben we geleerd in de 3 jaar dat het huis nu in de verkoop staat. Kantoorruimte, liefst in een soort verzamelgebouw, is noodzakelijk.

Twijfel slaat toe

Toch, nu de daadwerkelijke stap naar wonen op de boot ogenschijnlijk dichtbij is, slaat de twijfel toe. 's Morgens als ik makkelijk mijn bed uit spring om snel naar het toilet te gaan, denk ik "straks kan dit niet meer zo makkelijk. Straks moet ik klimmen." En even later als ik simpel op de knop druk om door te spoelen, de gedachte "dit is toch wel veel makkelijker dan dat gedoe met pompen!" Door de dag heen zijn er steeds korte momenten, gedachtes die wijzen op de nadelen van wonen op een zeilboot. Veel luxe waar je nu niet bij nadenkt. Altijd water uit de kraan. Altijd een warme douche op elk moment van de dag. Slaan met een deur als je eens boos bent. De Markiezin heeft geen deuren waarmee je fatsoenlijk kunt slaan. Maar goed, daar kan ik vast wel buiten.

Knus en cosy

Gelukkig zijn er ook een hoop goede dingen in het vooruitzicht. Dit huis is al tijden mijn huis niet meer. Aan boord is het knus en cosy en voel ik me lekker. Aan boord zijn we al gauw veel meer buiten. Het is een andere manier van leven. Iets waar ik naar uitkijk. Koudwatervrees houdt mij niet tegen. Het houdt me bezig. Dat wel.

Historie

Vanaf de milleniumwisseling hebben allerlei marketinggoeroes geroepen dat het zinnig is regelmatig een nieuwsbrief uit te brengen. Daarbij gebruikten ze allerlei termen als e-zine, newsletter, webtijdschrift, netblad of gewoon.. nieuwsbrief. De argumentatie was even zinnig als nog steeds geldig. Een regelmatige nieuwsbrief houdt je “in top of mind” van bestaande en potentiële klanten. Aangezien een e-mail versturen praktisch gratis is, is het gelijk een kosteneffectief middel. Verder is het versturen van e-mails eenvoudig, en is het daardoor een laagdrempelig marketinginstrument.

En dat hebben we gemerkt! Mailboxen raakten onder meer door deze brieven overspoeld. Als reactie daarop is er allerlei anti-spamwetgeving ontstaan. Hierdoor moet een nieuwsbrief aan een aantal essentiële regels voldoen. Ontvangers moeten zich bijvoorbeeld expliciet aanmelden voor een nieuwsbrief, en zich met een druk op de knop kunnen afmelden. Daarnaast zijn er een groot aantal automatische spamfilters. Die schijnen hun best te doen om juist jouw nieuwsbrief te blokkeren. Het is dus van een eenvoudig, een redelijk ingewikkeld medium geworden. Met alleen een adressenlijst in outlook kom je er tegenwoordig zakelijk niet meer.

De nieuwe media

De alternatieven vliegen je tegenwoordig om de oren. Een twitterbericht in het formaat van een sms is zo geschreven. Op Facebook of Hyves krabbel je wat en al je volgers of e-vrienden kunnen het lezen. Geen gedoe met spam, geen lijst bijhouden van afmelders, geen berichten die in spamfilters verdwijnen.

Daarbij hebben al deze alternatieven nog een specifiek kenmerk gemeen. Een e-mailnieuwsbrief vereist een mooie lay-out en aardig wat tekst. Dat verwacht de ontvanger, anders neemt hij je niet serieus. Een nieuwsbrief in de vorm van een plaatje zal bijvoorbeeld maar erg weinig ontvangers bekoren. Bij de alternatieven als Twitter ligt dat verwachtingsniveau aanzienlijk lager. En verder kost het bijna niets. De klassieke voordelen van de nieuwsbrief in een nieuw jasje!

De ontvanger

Zoals bij alles op het internet is uiteindelijk de ontvanger, de bezoeker, de lezer van je bericht degene die bepaalt. En dan spreken de getallen voor zichzelf. Bijna 100% van je (potentiële) klanten gebruiken e-mail en zijn daarmee bereikbaar. Ondanks de hype zijn er in Nederland omstreeks 400.000 actieve twittergebruikers. Met andere woorden: de twitterpopulatie is in het algemeen te laag om je doelgroep aan te spreken.

Daarnaast is er nog een ander addertje. Een e-mail in de inbox wordt bijna zeker gelezen. De kans is daarentegen groot dat jouw twitterbericht absoluut niet opvalt in de stortvloed van andere berichten.

Op dit moment is de realiteit dan ook: jazeker, een zakelijke nieuwsbrief heeft bestaansrecht. Met een extra toevoeging: als je het doet, doe het dan wel goed.

Het goed doen

Wat is het belangrijkste kenmerk van een goede nieuwsbrief?

Dat hij wordt gelezen!

Als de nieuwsbrief wordt gelezen, betekent dat dat de ontvanger de informatie nuttig vindt. Je kunt nog zulke mooie call to actions opnemen, maar in een ongelezen en onbekeken nieuwsbrief hebben die geen enkele waarde.

Bij een goede nieuwsbrief moet zowel de techniek, als de inhoud en de lay-out van de nieuwsbrief kloppen. Gebruik daarom goede software die het aanmeld- en afmeldproces automatiseert. Die ervoor zorgt dat je goede statistieken hebt, en het je gemakkelijk maakt de nieuwsbrieven een uniform uiterlijk te geven. Bij vanCarabas.nl gebruiken we een specifiek component, dat zich wereldwijd heeft bewezen. Het ergste wat je immers kunt overkomen, is dat naar alle relaties een verkeerd bericht wordt verstuurd.

Netwerken of varen?

Het is perfect weer wanneer we op zondagmiddag 17 april de loopplank oplopen. Een warm welkom door ondermeer Hankie van Baasbeek (directeur KvK Amsterdam). We zijn aan de vroege kant en hebben daardoor het geluk een prachtige plek aan dek te bemachtigen. De Kapitein Kok stroomt vol met ondernemers. Er wordt meteen druk genetwerkt. Naast een leuke vaartocht is netwerken de opzet van de bijeenkomst. Op de vraag “waarom zijn jullie gekomen? Om te netwerken of vanwege de vaartocht?” antwoorden we “om allebei”.

Allebei!

Maar als ik heel eerlijk ben, gaat het mij vooral om de vaartocht. Al is het IJ bekend terrein, dit verschilt van zelf varen. Nu is er tijd om rustig om je heen te kijken. Genieten van de zon, een drankje, een hapje en een gezellig gesprek. Veel te vlug is de tocht voorbij. Ik vang nog even een tros op en beleg deze op de grote kikker. Krijg meteen een baan aangeboden op de Kapitein Kok. Logisch, want ik ‘spreek’ de taal.
Voor we weer aan wal gaan lopen we nog een rondje door deze radarsalonboot. Het schoepenrad werkt nog. Ik denk door een motor aangedreven, maar het effect is hetzelfde. Een mooie waterval. De Kapitein Kok viert haar 100-jarig jubileum dit jaar. Ze is goed onderhouden en zit strak in de lak. Een fraai feestschip. 

Woordenboek

Uit Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal:

email

email (niet: e•mail)
/emAj/
het; g.mv.
(1562) <Fr. émail

1•glasachtige, ondoorzichtige of transparante massa, in een dunne laag aangebracht ter bedekking of versiering (brandverf) van metalen, glazen en stenen voorwerpen en keramiek
[…]

e-mail

e-mail (geen afbreking)
/imel/
de
Eng.
dubbelgangers

e-mail       1e persoon enkelvoud van e-mailen; electronic mail

email         glazuur, kleursel

1• g.mv.
elektronische post
2. -s; -tje
(vaak verkleinv.) bericht verstuurd via e-mail
synoniem: e-mailbericht

Hoe het moet

Uit de beschrijving in het woordenboek is maar één conclusie mogelijk: wil je aangeven dat het om de elektronische post gaat dan is het met streepje! Dit geldt voor elke Nederlandstalige website.

Het is dus heel simpel. Waarom wordt het dan toch zo vaak onjuist geschreven? Dat komt vast doordat het een woord is, afkomstig uit de (Amerikaans)Engelse taal. In het Engels is ‘email’ de voorkeurspelling, maar wordt vaak ook ‘e-mail' gebruikt. Zolang het consequent op dezelfde wijze wordt geschreven, binnen een website, is dat correct.
Maar niet in onze moedertaal, het Nederlands. Daar bestond het woord al met een andere betekenis. En ik kan geen elektronisch bericht sturen naar een glasachtige, ondoorzichtige of transparante massa!
 

Zoals alles in het zakenleven gaat het om kosten en baten. Het voorkomen van schrijffouten kost energie en tijd, dus geld. Aan de andere kant levert de afwezigheid van schrijffouten ook wat op. Laten we eens uitrekenen of het de moeite waard is schrijffouten te voorkomen. We gaan daarvoor eerst de kosten berekenen, en daarna de opbrengsten.

Het besparen van kosten

Het voorkomen van directe kosten, dat levert een schrijffout u op. Laten we als voorbeeld een site nemen met tien à vijftien belangrijke pagina's waarop uw bedrijf zich voorstelt. Het foutvrij maken ervan, en dan gaat het niet alleen om de d's en t's maar ook om de leesbaarheid in heldere zinnen, kost u al snel 1.000 euro. Makkelijk verdient wanneer u dat niet doet!

Het verdwijnen van uw leads

Een website wordt ook wel uw visitekaartje op internet genoemd. Maar misschien is het beter om het uw CV op internet te noemen. Of uw onderneming nu groot of klein is, uw website is de plek waarop u uw vakmanschap en motivatie aan de wereld toont. Net zoals een sollicitant dat in een CV schrijft.

Er is onderzoek gedaan naar het effect van schrijffouten in een CV. Het resultaat?

50% van de HR managers zegt, volgens een Amerikaans onderzoek, al bij twee grote spelfouten een CV terzijde te leggen. En bij drie grote spelfouten geeft 85% van de HR managers er de brui aan. Nu is dit een Amerikaans onderzoek, maar we hebben deze vraag ook voorgelegd aan een Nederlandse personeelsmanager. Het antwoord is simpel: een CV met spelfouten gaat gelijk op de stapel met afwijzingen. Zonder pardon, zonder bedenkingen.

Misschien mogen we deze conclusie niet gelijk doortrekken naar uw website, maar misschien ook wel. In het laatste geval betekent het dat spelfouten op een pagina u gemakkelijk 85% van uw leads kosten.

Het verminderen van opbrengsten

Wat de opbrengst is van een lead hangt af van allerlei factoren. Maar welk vak u ook uitoefent, het op voorhand weggooien van 85% van uw leads zal zelden de bedoeling zijn. Een goede lead is al gauw 50 euro waard gezien de marketinginspanningen van een bedrijf. Wanneer door schrijffouten 20 leads afhaken kost u dat dus 1.000 euro. Hetzelfde bedrag als het op orde brengen van uw webteksten kost.

Of andersom gezegd: zodra meer dan 25 goede leads uw website bekijken, hebt u de kosten van goede webteksten er al uit.

Het verhogen van uw bedrijfsresultaat

En zo blijft er een heel simpele vuistregel over: hebt u minder dan 25 goede leads gedurende het bestaan van uw bedrijf? Maak u dan niet druk om de webteksten. Wel bevelen we u aan om ondertussen op zoek te gaan naar een andere baan waar u wel van kunt leven.

Meer dan 25 goede leads? Zuiver financieel gesproken, is er een goed advies: investeer in uw teksten!

Open Coffee

In de ochtend is er de regionale Open Coffee. De opkomst lijkt ons gemiddeld. Het bruist wel in de kantine, maar het blijkt lastig om gesprekken aan te gaan met andere bezoekers.

Standhouders

Wij gaan een rondje langs de standhouders en richten ons op ‘hoe ziet een goede stand er uit?’ en ‘is dit event een mogelijkheid voor ons om vanCarabas.nl te profileren en bij de volgende keer zelf een stand te bemannen?’ Er is een redelijke diversiteit aan bedrijven die de stands bemensen. Er is ook duidelijk verschil in opbouw en aankleding van de standplekken. Daar waar actief gereageerd wordt op voorbijgangers, worden de meeste gesprekken gevoerd. Wij maken zo hier en daar een praatje. Verrassende en interessante gesprekken zijn dat. We doen ideeën op waar we een eventuele eigen stand mee kunnen vormgeven. Belangrijk is duidelijk de aankleding en een actieve houding.

Dirk Scheringa

Er zijn diverse lezingen waar we gebruikt van maken. Er is altijd wat nieuws te leren. Klapstuk van de dag is het interview met Dirk Scheringa. Dirk wordt geïnterviewd door gerenommeerd journalist Jan Vriend (NoordHollandsDagblad). In eerste instantie gaat het vooral over ‘Ondernemen is het mooiste wat er is’, maar natuurlijk wordt ook ingegaan op de val van de DSB. Dirk Scheringa is een ondernemer in hart en nieren. Begonnen op een zolderkamertje met het invullen van belastingformulieren en ‘geëindigd’ als bankier. Nee, geëindigd is hij niet. Hij is nog steeds ondernemer en start weer van voren af aan. Nu ondermeer als ondernemerscoach. Zijn belangrijkste advies: “Besteed veel aandacht aan uw website en maak een twitteracccount aan. Internet is de toekomst.” Als webbouwers zijn wij het van harte eens met dit advies! Een goede website is nog veel te vaak het ondergeschoven kindje. En dat is geen goed ondernemersschap.